هدف تمرینات مختلف ، هر لحظه ، افزایش توانایی بازیگران در جداسازی -ایزولیشن – است. بازیگر میتواند فارغ از تمام تنش‌ها، حرکتی جدای از گفتار انجام دهد، یعنی همان چیزی که در زندگی واقعی روی میدهد.

بازیگر ِ گاراژتیاتر در مدت یکسال نقش خود را طراحی می کند و می سازد. بازیگر گاراژتیاتر _به عنوان فردی سختکوش_، وظیفه دارد یک امر پاکیزه، قابل توسعه و نامیرا به عنوان یک پریسایز ارایه دهد؛ از این رو اجراهای گاراژ تیاتر قطعاتی هستند که در طول یکسال تمرین ساخته و پرداخته شده اند.

همچنین تیم پژوهش گاراژ تیاتر در هر دوره روی شیوه خاصی از بازیگری مطالعه و تحقیق می کند که این تحقیقات، به تدوین دوره تمرینی برای همان شیوه می انجامد. در نهایت بازیگران گاراژ شیوه مورد مطالعه را توسعه میدهند و سبک و متد شخصی خود را برای تمرینات تولید می کنند.

از جمله شیوه هایی که در طی سالیان گذشته گاراژ به تحقیق و پژوهش درباره شان پرداخته و آنها را توسعه داده است می توان به : بیومکانیک مه‌یرهولد، کورپورال مایم اتی‌ین دکرو، متن نگاری جمعی آرین منوشکین، خودبرانگیختگی گرتوفسکی، پیش بیانگری یوجینیو باربا ، بوتوی کوزو اوهنو ، چی کونگ، لایو آرت(پرفورمنس) و … اشاره نمود.